Druppels, duiven en Don Julio

Onze tweede dag in Buenos Aires begint met onweer en flinke buien, we besluiten maar iets rustiger op te starten. We ontbijten in ons appartementje, luisteren naar het geluid van in de regen slippende auto’s, zoeken nog wat uit voor de rest van de reis, ik schrijf nog een blogje en als de regen wat minder wordt wagen we de gok.

Vrij snel nadat we naar buiten gestapt zijn, breekt de zon door en hebben we een prachtige dag! Vandaag gaan we naar San Telmo waar op zondag altijd een markt is die de moeite waard schijnt te zijn. Omdat de afstanden zo groot zijn pakken we de metro. We stappen tussendoor over van de groene lijn op de paarse, op een station dat er behoorlijk afgeleefd uitziet. De metro waar we instappen ziet er ook uit alsof er al de nodige jaren op heeft zitten en de aanwezigheid van politie in de metro zelf wekt niet het vertrouwen dat dit de lijn is die het beste deel van de stad aan doet. Wij stappen na twee haltes echter al uit en wandelen vanaf daar richting de markt.

file1-1

Onze magen rammelen en mijn blaas staat op springen, tijd voor een pauze. We zoeken een simpele lunch en komen uit bij een bakkerij. Net als we denken dat het een en al zoetigheid is en we voor de lunch niet echt iets kunnen vinden, zien we empanadas liggen! Met handen, voeten en ons beste Spaans zorgen we ervoor dat ze opgewarmd worden en nemen we plaats aan een van de zes kleine tafeltjes. Ze smaken heerlijk en terwijl wij onze laatste slokken koffie drinken valt de stroom uit. Aan de reactie, of het gebrek hieraan, van de medewerkers te zien gebeurt dit wel wat vaker. Ik moet daardoor wel gewapend met een zaklamp op zoek naar het toilet maar ach, soms is het ook maar beter dat je die niet in het volle licht ziet.

Nu we een goede bodem gelegd hebben, gaan we naar de markt. Hoewel we allebei geen grote shoppers zijn, is het leuk om even rond te struinen. Het is niet alleen de overdekte markt, ook daar omheen is genoeg te doen. Na verloop van tijd besluiten we nog te stoppen voor een drankje bij een leuk kroegje op de hoek. Het enige nadeel is dat wij niet de enige zijn die gecharmeerd zijn van dit kroegje. Ook de duiven zijn hier stamgast. Ze nemen plaats op stoelen en tafels en doen zich te goed aan de pinda’s die op plastic bordjes worden geleverd bij iedere bestelling. Aangezien ik geen behoefte heb aan een duif op tafel, zetten we ons bordje direct weg. Het is een fantastisch plekje om even te zitten en lekker om ons heen te kijken maar echt relaxed zitten we niet met al die vieze beesten om ons heen.

file4-1

We lopen vanaf hier weer terug naar het centrum naar het Plaza de Mayo, waar we het Casa Rosada bewonderen. Vervolgens gaan we naar het centro cultural Kirchner. Een oud postkantoor dat nu een 8 verdiepingen tellend cultureel centrum is, gevuld met kleine gallerietjes en een naar verluid imposante concertzaal die 1800 man kan huisvesten. De zaal ‘hangt’als het ware midden in het gebouw in een soort groot net. Het zou het hoogtepunt moeten zijn, maar helaas mogen we er niet in. We bedenken dat we het dan maar met het beloofde uitzicht moeten doen vanaf het dakterras maar op de zesde verdieping krijgen we vriendelijk doch dwingend te horen dat we maar één kant op mogen en dat is naar beneden! Al met al dus niet helemaal naar verwachting maar wel een bijzonder gebouw met een mooie entree waar elementen van het oude postkantoor nog zichtbaar zijn.

file6-1

We hebben er inmiddels weer een aardig dagje opzitten dus we gaan even thuis opfrissen en drinken een lekker glaasje Malbec. ’s Avonds lopen we terug naar Don Julio, het restaurant waar we de dag ervoor niet zo lang wilde wachten. Vandaag hebben we echter alle tijd en hebben we het onze missie gemaakt hier een tafeltje te bemachtigen voor de allerbeste steak van Buenos Aires of misschien wel heel Argentinië. Als we aankomen bij Don Julio is het inderdaad weer razend druk. We laten ons op de lijst zetten zodat we een uurtje later een tafel kunnen krijgen.

Om de tijd te doden lopen we verder door de wijk Palermo Viejo om ergens een drankje te doen. We komen terecht in het bruisende hart van Palermo waar enorm veel leuke restaurantjes en barretjes te vinden zijn. Terwijl we lopen te denken op welk terras we plaats kunnen nemen, slaan we nog een hoekje om. Een luid en duidelijk ‘jaaaaa!!’ floept mijn mond uit terwijl ik naar de gevel wijs van het tentje dat net achter dit hoekje tevoorschijn komt. Een taproom met allerlei lekkere Argentijnse speciaal biertjes! Voor Gijs kan protesteren, wat ie anders vast en zeker gedaan had ;-), sta ik al binnen. Na een drankje is het tijd om terug te lopen naar Don.

We wachten nog heel even en mogen plaatsnemen op het terras. We snappen direct waarom deze tent het zo goed doet, naast het eten staat ook gastvrijheid hier hoog in het vaandel. Ze zijn vriendelijk, alles is netjes en ruim en er wordt goed voor je gezorgd. Hier hebben ze geen haast om een tafel leeg te krijgen voor de volgende gast, zijn tafels voor vier (die makkelijk uit elkaar geschoven kunnen worden) meestal bezet door twee gasten en dat laten ze ook zo dus je zit heerlijk comfortabel. We bestellen een goede steak en als de lappen verschijnen valt mijn mond bijna open, wat een joekels! En wat zijn ze goed! We genieten op en top.

file-2