Beijing by bike

Na een goede, lange nachtrust staan we de volgende ochtend met goede zin op. We ontbijten in het hostel en huren vlakbij een fietsje. Vandaag willen we naar het zomerpaleis, een zomerverblijf voor de keizers die de drukkende hitte van de stad wilden ontvluchten. Met hier en daar een druppeltje regen, peddelen we rustig die kant op.

Het is verrassend goed fietsen in Beijing. Hoewel het erg druk is zijn er ruime fietsstroken. Soms is deze strook door een hekje afgescheiden van de rijbaan. Maar op grote wegen zijn het soms gewoon aparte, extra brede rijstroken naast vier of vijf rijbanen.

Bij kruispunten is het soms wel even opletten want de Chinezen rijden net zoals ze lopen: dringen en niet naar een ander kijken. Het went echter snel genoeg en voor je het weet ga je door de stad als een echte Chinees. Ook bij het zomerpaleis is het goed druk. We komen binnen via de zuidzijde waar we al direct een mooi, erg rond en dus steil bruggetje aantreffen.

We lopen in de massa langs Kunming Lake. Het meer heeft een behoorlijk oppervlak en beslaat grofweg driekwart van het park. Er zijn maar liefst 100.000 mensen aan te pas gekomen om dit meer uit te graven.

We lopen via de Dragon King Temple naar het noordelijke gedeelte, waar de mooiste dingen te zien zijn zoals de Buddist Temple en het daadwerkelijke zomerpaleis.

 

Onderweg zijn we als blanke toeristen nog steeds vrij zeldzaam en we worden hier en daar dan ook weer aangehouden voor een foto of erger nog, er wordt soms ook gewoon ongevraagd een foto van ons gemaakt. Het is qua weer helaas niet de mooiste dag maar toch is het bezoekje de moeite

waard. Daarna peddelen we rustig terug naar de stad. We besluiten nog even de treintickets op te halen bij het station maar ondanks dat we met de fiets denken best snel te zijn, kost ook dit stiekem best wat tijd. Eerst verdwalen we bijna in de hutongs (eeuwenoude steegjes) in onze buurt en daarna worden we een beetje van onze route afgestuurd bij een van de ringwegen. Uiteindelijk lukt het ons en op het station zijn we razendsnel geholpen door een, voor de verandering vriendelijke, dame achter het enige loket met ‘english service’.

Als we terug zijn en de fietsen ingeleverd hebben, is het tijd voor een heuse Peking Duck. Iets wat je toch wel een keer gegeten moet hebben in Beijing en dan zeker in onze wijk, waar de Peking Duck zijn oorsprong vindt. We besluiten samen een halve eend te bestellen en het halveren nemen ze vrij letterlijk. Zo treffen we, als ons bordje bijna leeg is, ook nog een half eendenkopje aan. De eend wordt geserveerd met dunne ‘wrapjes’ van rijstvellen, dun gesneden komkommer, prei en saus. Daarbij bestellen we nog wat extra groente; aubergine en een ‘dry pot’ met bloemkool. Een prima maaltje weer.