Colorado River, 1e rang: Whitewater rafting in Glenwood Springs

Terwijl er net iets meer dan een week voorbij is, heb ik het idee dat ik er al heel wat versleten heb. De vele indrukken en ervaringen maken het ‘tropenjaren’. Vandaag is weer zo’n dag waarop ik maar een activiteit gepland had en dus eigenlijk aan het bedenken was of ik niet nog wat kon doen. Terwijl ik nu, onder het genot van een biertje terugkijkend op de dag, het gevoel heb dat ik lang geleden uit Carbondale ben vertrokken.

Niets is minder waar. Ik stond op tijd op en startte lekker rustig op. Vanwege wegwerkzaamheden wist ook Jodi me niet met zekerheid te vertellen waar de bushalte zat om terug naar Glenwood te gaan. Dus teruglopen naar de P+R was de beste optie. Natuurlijk laat mijn richtingsgevoel me in de steek en net als een vent vraag ik nooit de weg. Dus na 3x omdraaien en detours omzeilen ben ik op de goede weg. Aangezien ik ook niet precies wist hoe laat de bus zou komen behalve dat dat maar 1x per uur is in het weekend en laagseizoen, heb ik nog bijna een half uur wachttijd. Het zonnetje lacht me toe en ik staar eindeloos naar het prachtige rode gesteente van de bergen. De bus kan nog een uur wegblijven, deze grijns krijgt niemand van mijn gezicht!

Eenmaal in Glenwood Springs begint het te regenen. Ojee! Als dat maar niet de hele middag zo blijft want dan vallen mijn plannen in het water! Ik besluit naar de koffiebar te rennen en daar even te schuilen. De regen trekt gelukkig snel weg en als de zon doorbreekt ga ik toch maar aan de wandel op weg naar mijn volgende avontuur. Mijn allereerste white water rafting trip!

Na een fikse wandeling kom ik aan bij de rafting company. Ruim op tijd, maar ik ben er klaar voor. Als we compleet zijn (in totaal vier boten vol) worden we in life jackets gesnoerd en luisteren we naar de basis instructies. Vervolgens stappen we allemaal in een schoolbus (ja zo’n echte gele!) en als we allemaal zitten vraagt een van de gidsen wie dit nog nooit gedaan heeft. Een flink aantal handen gaan de lucht in. ‘Really, you’ve never been on a schoolbus before?’ Juist. Vraag me af hoe vaak hij dit grapje al gemaakt heeft maar het levert in ieder geval een aantal lachers op. We hebben er zin in!

Na een minuut of 10 komen we aan op de plek waar we te water gaan. We gaan beginnen! Nog even de juiste ‘zit-instructies’ en we kunnen gaan. Ik zit achter in de boot, voor de gids. Het begin van de tocht heeft de grootste rapids, ongeveer niveau III a IV. Het water staat inmiddels al iets lager (voor de maximale beleving kun je het beste mei/juni komen) dus het blijft een III+. Na een paar flinke rapids zegt Nick, onze gids dat er zo nog een mooie aankomt, als ik het aandurf mag ik hem mijn peddel geven en op mijn knieën voor in de boot gaan zitten. Dat geeft de boot een extra boost en mij de extra hoos water. Ik vraag even ‘are you serious?’ en hij meent het. Dat laat ik me geen twee keer zeggen! We gaan er vol doorheen en ja je moet wel tegen een druppeltje water kunnen als je daar zit.

Nick vertelt dat we de grootste nu gehad hebben en als ik wil mag ik op de rand van de boot gaan zitten. Benen overboord en vasthouden aan het touw. Hell yeah! Ik zit gewoon eerste rang! Ik moet nog even mijn draai zien te vinden (niet terug in de boot zakken, niet er overheen kiepen en toch comfortabel zitten) maar als snel lukt dat en heb ik de tijd van mijn leven. Nick weet enorm veel van de omgeving en weet het goed te vertellen. Ik kijk mij ogen uit en als er weer een rapid komt, zit ik op de beste plek. Af en toe verdwijnt het zonnetje en is het een beetje koud, maar dat mag de pret niet drukken.

De raftingtocht blijkt ook een ideaal moment om dieren in het wild te spotten. Ik val bijna uit de boot van verbazing als ik mijn eerste beer spot! Lekker aan het eten aan de waterkant. Een bescheiden beertje met een hoog knuffel gehalte maar het is er echt een! Op zo’n moment is het wel jammer dat je geen camera mee hebt op de boot. Vlak voor het einde maken we nog een stop bij een mini hotspring, heerlijk warm badje maar de ietwat onaangename geur maakt dat ik hier toch niet heel lang in hoef te zitten.

Na een tocht van bijna 3 uur zit het er helaas op en moet ik weer terug. Ik zou bijna vergeten dat ik in Carbondale slaap en de tocht nog terug moet maken. Denk dat ik weer vroeg in slaap val vanavond, het was weer een schitterende dag.