Druk, drukker, drukst….hoe de verboden stad, verboden toegang bleef….

Voor onze vierde dag hebben we nog een hoogtepunt van Beijing op onze planning staan. De verboden stad en het daarvoor gelegen plein van de hemelse vrede. Omdat we inmiddels enige drukte verwachten gaan we op tijd op pad. Na een ontbijtje huren we weer een fietsje en rijden naar het begin van het plein. Na de eerste security check lopen we het plein op. Wat imposant! De gebouwen zijn enorm statig en het plein uitgestrekt.

Het is al behoorlijk druk, het feit dat de Chinezen zelf vakantie hebben maakt dat dit soort plekken direct vollopen met enorme mensenmassa’s.

We lopen langs de ‘Great Hall of the People’ en het Nationale Museum. Aan het einde van het plein vormt een brede weg de scheiding tussen het plein en de poort van de Hemelse Vrede waar vanaf Mao ons aankijkt. Zijn portret prijkt boven de doorgang en links en rechts van de poorten zie je de brede tribunes. Een beeld dat aan de ene kant zo bekend is maar je natuurlijk nog nooit in levende lijve gezien hebt. Het is absoluut indrukwekkend.

Als we door de poort gelopen zijn, besluiten we eerst verder door te lopen naar de daadwerkelijke ingang van de verboden stad. Het is ongelofelijk druk maar de rijen lopen wel door. Eenmaal bij het poortje blijkt dat we iets verder terug al een kaartje hadden moeten kopen. We lopen terug naar de ticket office en tot onze grote verbazing is het voor vandaag al uitverkocht! Er worden per dag 80.000 kaarten verkocht en het is iets over negen ’s ochtends, terwijl het pas om 8.30u open gaat. Een bezoekje van het complex zelf gaat dus aan onze neus voorbij!

Omdat we echter al een heel eind zijn moeten we een uitgang zien te vinden en terug naar de fietsen. Ook hier lopen we al heel snel weer vast in de enorme massa mensen en zo zijn we enorm veel tijd kwijt om maar een klein stukje af te leggen. We besluiten de verboden stad maar vanaf een ander perspectief te gaan bekijken en pakken de fiets naar Jingshan Park. Daar komen we met een klein klimmetje bij op een prachtig uitzichtpunt vanaf waar we uitkijken over de Verboden Stad. Vanaf hier kun je goed zien hoe enorm groot het complex is.

Na het park pakken we de fiets om richting de Hutongs te gaan. We besluiten een wandeling te maken rond de bekendste Hutong van Beijing, de Nanluogu Xiang. Ook hier blijkt het uitzonderlijk druk te zijn. De route die wij bij de hand hebben loopt niet zozeer door deze ‘hoofdstraat’ maar door de omliggende steegjes. Gelukkig heeft niet iedereen deze route in gedachten maar het ziet op de Nanluogu Xiang zelf wel weer zwart van de mensen. Als je deze route pakt is het weer schuifelen geblazen. Gelukkig leidt onze route ons al snel van de hoofdweg af, de omliggende Hutongs is. Veel is gerestaureerd en de Hutongs doen dus eigenlijk niet echt authentiek meer aan en de dure auto’s die in sommige straatjes geparkeerd staan, helpen daar ook niet echt bij. We komen eigenlijk al snel tot de conclusie dat de Hutongs in onze eigen buurt, waar we eerder doorheen gefietst zijn, eigenlijk leuker zijn. We treffen hier echter wel de eerste brewpub van Beijing; Great Leap Brewing en we doen er een lekker drankje.

Na onze borrel lopen we naar de Drum- en Bell Tower, die tegenover elkaar liggen. Twee mooie torens, waarvan de naamgeving weinig te raden over laat.

Hierna besluiten we op zoek te gaan naar de food street waar we veel over gelezen hebben. Hier zou je allerlei lekkernijen moeten kunnen halen. Eenmaal bij de straat aangekomen kunnen we het niet vinden. We besluiten het te vragen en horen dat de markt verdwenen is. Helaas! We gaan terug naar onze wijk, werpen nog een laatste blik op de poort van de hemelse vrede in het donker, leveren de fietsen in en besluiten daar in de buurt gewoon nog een hapje te eten.