Op hoge snelheid & grote hoogte

Met de snelle G-trein reizen we vandaag van Beijing naar Guangzhou. We ontbijten nog een laatste keer in het hostel en gaan bepakt en bezakt richting de metro. Met de metro reizen we naar Beijing West. We besluiten ook alvast de treinkaarten voor de volgende dag op te halen bij de enige balie waar Engels gesproken wordt. Zo vriendelijk als het vorige meisje was dat ons hielp, zo chagrijnig is deze. De vrolijke stemming lijkt besmettelijk op het treinstation, want ook het meisje dat vervolgens onze treinkaartjes en paspoorten checkt voor we toegang krijgen tot de stationshal is niet bepaald het zonnetje in huis. Ze grist de kaarten ongeveer uit mijn hand en keurt me verder geen blik waardig. Vriendelijk volk.

Het station zelf is groot met grote wachtruimtes. We pakken nog een bakje koffie en al snel gaan we aan boord van de trein. Een comfortabele trein die gemiddeld zo’n 300km/uur rijdt. Dankzij de gratis WiFi kunnen we ook nog wat dingen voor de reis regelen en het thuisfront updaten. De treinreis duurt ruim acht en een half uur, maar gaat voor ons gevoel vrij snel voorbij. Er zit een kleine restauratie bij maar het eten en drinken stelt weinig voor. De WC’s zijn, zoals op de meeste plekken hier, voor het merendeel de ‘hurk-wc’s’ (een gat boven de grond) maar daar ben ik inmiddels al zo aan gewend dat het zelfs bij 300km/u geen probleem is.

Als we aankomen in Guangzhou hebben we nog een lange metrorit voor de boeg voordat we bij het hostel zijn. Terwijl we bij de ticketautomaten in de rij staan blijkt Gijs weer interessant genoeg om ongevraagd en ongegeneerd op de foto gezet te worden. Blijft apart hoe ze hier wat dat betreft geen gevoel voor privacy hebben. Ook niet voor elkaar want terwijl er eentje een kaartje in de automaat besteld, staan de volgenden twee in de rij schaamteloos over zijn schouder mee te kijken.

Eenmaal bij de juiste halte aangekomen is het nog maar een klein stukje lopen naar het Hostel. Het is donker maar warm en broeierig en regent het een beetje. De stad doet gelijk heel anders aan dan wat we van Beijing gezien hebben. De straten zijn vele malen viezer (er lopen hier ook aanzienlijk minder schoonmakers rond) en de wijk is duidelijk meer vervallen. Het feit dat mensen alles gewoon op straat gooien en het warme, vochtige klimaat maken dat de stad ook niet al te fris ruikt.

Als we ingecheckt zijn, lopen we nog heel even de wijk in om een klein hapje te eten. Hoewel in Beijing ook nog veel in het Engels aangegeven werd, wordt het hier toch al een stuk minder. Om  eten te kunnen bestellen moeten we het doen met het aanwijzen van plaatjes. Het tentje waar we gaan zitten heeft ook geen drankjes, dus Gijs haalt een klein biertje voor ons bij een ander winkeltje in de straat. In totaal zijn we voor de gehele maaltijd inclusief het biertje 16 yuan kwijt, zo’n 2 Euro. Een wereld van verschil met Beijing waar we voor een biertje vaak al 20 yuan kwijt waren.

Hoewel Guangzhou niet echt een bestemming op zich was maar meer een startpunt om het zuidelijke deel van China te gaan verkennen, hebben we er morgen nog een dag te besteden voor we doorreizen naar Guilin. In Guangzhou zelf is niet bijzonder veel te beleven dus we hebben geen hele grootse plannen maar wat we in ieder geval even gezien willen hebben is de Canton Tower. Een toren van zo’n 600 meter die ’s avonds prachtig verlicht is. Na het eten willen we nog even proberen de Canton Tower in het donker te aanschouwen. We zijn al te laat om de metro die kant op te nemen dus lopen naar de waterkant in de hoop dat we er een glimp van op kunnen vangen. Vanaf ons hostel is het toch nog wel een wandeling naar de waterkant en die brengt ons door een duidelijk minder rijke wijk. Waar we in Beijing in vier dagen tijd met moeite twee zwervers gezien hebben, liggen er hier vele bij elkaar. De straten zijn best smerig en de stank is behoorlijk aanwezig maar wat me nog het minste bevalt is dat we na verloop van tijd nogal wat vleermuizen op ons pad treffen. Die druk door de lucht vliegen en in sommige gevallen wel heel erg laag over. Geen fijn idee. We proberen ze een beetje te ontwijken op de route maar echt relaxed lopen is het niet. Uiteindelijk is, zoals we al verwacht hadden, aan de waterkant nog niets te zien van de verlichtte toren maar we hebben wel een avontuurlijk avondwandelingetje gehad. Morgen de toren maar eens van dichtbij bekijken….

In de Canton Tower kun je op 433 meter over de stad uit kunt kijken of zelfs nog iets hoger een ritje kunt maken in een ‘bubble train’ een soort kabelbaanbakjes die over een rails gaan. We besluiten genoegen te nemen met het uitzichtpunt op 433meter. Dat is tenslotte al heel wat. Hoewel we vooraf denken dat er nauwelijks een rij is, duurt het toch behoorlijk lang voor we daadwerkelijk boven staan. Binnen staat wel een rij, die langzaam doorloopt en eerst leidt tot een gedwongen ‘fotomoment’ voor we de lift in mogen. Eenmaal in de lift stijg je binnen no-time tot de 107e verdieping op 428 meter. Een fantastisch uitzicht over de stad!

Een stad die we natuurlijk nog nauwelijks kennen, maar zo doen we er toch een goede indruk van op. Naast het gebouw waar we instaan, staan er nog twee andere torens iets verderop.

Ook die zijn behoorlijk hoog! Een is net iets lager dan de toren waar we instaan, de ander is zelfs nog iets hoger dan de toren waar we instaan als je de ‘piek’ niet meerekent maar alleen uitgaat van het gebouw zelf.

De laatste meter lopen we zelf een trapje op naar de volgende verdieping op 433,2 meter maar die biedt verder weinig nieuws. Als we uitgekeken zijn, pakken we de lift naar beneden en wanneer we met beide benen op de grond staan besluiten we nog even een metro te pakken om de toren van een afstandje te bekijken. Zodra we uit de metro stappen, komt de warmte ons weer tegemoet. Het is enorm drukkend, plakkerig weer en voor ons even schakelen na de bescheiden temperaturen in Beijing.

We sluiten ons dagje Guangzhou af met een lunch in de stad. We hebben een restaurantje in gedachten dat bekend staat als ‘Garden Restaurant’ en hele goede Dim Sum zou hebben. Voor de Dim Sum moeten we echter achteraan sluiten in een lange wachtrij en we hebben uiteindelijk nog een trein te halen dus laten het aan ons voorbij gaan. In plaats daarvan ploffen we neer bij een simpel Chinees tentje waar we met afbeeldingen en handen en voeten onze lunch bestellen. Vervolgens lopen we op tijd terug naar het hostel, pikken onze bagage op en pakken de metro naar het station.

Het station doet nog groter aan dan Beijing en om bij de trein te komen moet je vliegveldachtige taferelen door. De trein zelf is iets minder luxe dan die van Beijing naar Guangzhou maar we zitten er ook een stuk korter in. Eenmaal aangekomen in Guilin, proberen we eerst te voet onze weg naar de stad te vinden maar komen al snel tot de conclusie dat dit meer gedoe is dan even een taxi pakken naar de stad. De taxi brengt ons naar het Green Forest Hostel, een leuke plek en een prima slaapplek voor de nacht.

We lopen nog even de stad in om Guilin in het avondlicht te aanschouwen. De hoogtepunten van de stad, twee pagodes en een laatste restje van een oude stadsmuur, zijn namelijk prachtig verlicht ’s avonds.

De stad doet daarom direct heel anders aan. Weer heel netjes en gezellig maar tegelijkertijd natuurlijk ook veel toeristischer. Het Is echter zeer de moeite waard, wát een plaatjes zo in het avondlicht.